ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಅವತಾರ ಮಾಡಿದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಎದುರಾಗಿದ್ದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸುವ ನಾಸ್ತಿಕವಾದವೂ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ಭಗವಂತನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ವಿವಿಧ ಯುಕ್ತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಭಗವಂತ ಇದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು ಎಂದು ಶ್ರೀ ವಿಧುಶೇಖರ ಭಾರತೀ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೇಳಿದರು.
ನಂತರ ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಯಿತು. ವಿವಿಧ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿರುವುದರಿಂದ, ಕೆಲವರು ಶಿವನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ವಿಷ್ಣುವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ದೇವಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ವಾದಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಆಸ್ತಿಕರಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಮಗ್ರ ವಿಚಾರ ಮಾಡದೆ ತಮ್ಮ ಆರಾಧ್ಯ ದೇವತೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವುದರಿಂದ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಉಂಟಾದವು ಎಂದು ಶ್ರೀಗಳು ವಿವರಿಸಿದರು.
ಈ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಪರಮಾತ್ಮನ ಏಕತ್ವದ ತತ್ವವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು. ವಿವಿಧ ದೇವತೆಗಳ ರೂಪಗಳ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಚೈತನ್ಯ ಒಂದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಸಾರಿದರು. ಇದೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಏಕತೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ರತ್ನಮಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ “ಶಂಕರನಾರಾಯಣಾತ್ಮೈಕಃ” ಎಂಬ ತತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶಿವ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪರಮಾತ್ಮ ಒಬ್ಬನೇ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಇದರಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಶ್ರೀ ವಿಧುಶೇಖರ ಭಾರತೀ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೇಳಿದರು.
ಯಾವ ದೇವರ ರೂಪ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಹಿರಿಯರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಆ ದೇವತೆಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಆರಾಧನೆಗಳ ಗುರಿ ಒಬ್ಬನೇ ಪರಮಾತ್ಮ ಎಂಬ ಮೂಲ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು ಎಂದು ಅವರು ತಿಳಿಸಿದರು.
ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಪಂಚಾಯತನ ಪೂಜಾ ಪದ್ಧತಿ ಧಾರ್ಮಿಕ ಏಕತೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಶಿವ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ದೇವತೆಗಳ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಗೌರವಿಸುವ ಈ ಪರಂಪರೆ ಮನೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಶ್ರೀಗಳು ಹೇಳಿದರು.
ಶಿವನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕ ಹಾಗೂ ರುದ್ರ ಪಠಣ, ಸೂರ್ಯನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಮಸ್ಕಾರ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ದೇವತೆಗಳ ಆರಾಧನಾ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ವೈವಿಧ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಆರಾಧನಾ ವಿಧಾನಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಬ್ಬನೇ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಆರಾಧನೆಗಳು ಎಂಬುದನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಶ್ರೀ ವಿಧುಶೇಖರ ಭಾರತೀ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೇಳಿದರು.
